මුල්ලකට වෙලා උන්
මළ බැදුණු යකඩයකි
පෙර දවස මගේ සිත
ගිනි ගලක් බඳු නුඹේ
සිත් සුසුම් මත දැවී
පදම් වූ මාසිතට
තැලෙන යකඩයකි මම
ඉතින් නුඹ වෙර නොගෙන
පත් කලා මගේ සිත
අනගි මෙවලමක් ලෙස
උදම් ඇනුවෙමි මමද
සිතින් නෙක දහස්වර
මළ බැදී තිබු සිතක්
දිළිසෙනා අයුරු දැක
නුඹම පණ පෙවූ ඒ
මසිත දැන් දී පිටට
ගිණියම් වු යකඩයක්
මෙන් දැවෙන්නෙද සිතින
වෙන දෑතකට
උන් විදිය හොඳයි මට
පෙර නුඹේ සිත අසල
